Thursday, September 4, 2008

கோகுலாஷ்டமி !



``கண்ணனை தத்தித்தவழும் குழந்தையாக்கி தன் சின்னஞ்சிறு பாதங்களை அவன் தரையில் பதித்துத் தளிர் நடைபயிலும் அழகை மனக் கண்ணில் நினைத்துப் பார்க்காதவர்களும் நம்மில் உண்டா? ஊத்துக்காடு வெங்கட சுப்பய்யர் பதங்களில் ``ஆடாது அசங்காது வா - என்பார்.... கண்ணா'' என்ற பாடலில் சின்னஞ்சிறு பதங்கள் சிலம்பொலித்திடுமே அதை செவி மடுத்தால் பிறவித் துயர் களைந்திடுமே'' - எத்தனை அழகான பாடல்! இவையெல்லாமே கண்ணன் நடை பயின்றுவரும் அழகைக் காட்டும் சொற்கட்டுக்கள்.
கண்ணன் பிறந்த தினமான கோகுலாஷ்டமி அன்று அவன் நடந்து வருவது போன்ற சின்னச் சின்ன பாதங்களை நாம் கோலமாகப் போடுவதுமனதில் எழுகிறதா!
``எப்பொழுதெல்லாம் உலகில் அதர்மம் தலை தூக்குகிறதோ அப்பொழுதெல்லாம் தர்மத்தை நிலை நாட்ட அவதாரம் செய்வேன்'' என்றார் மகாவிஷ்ணு. துவாபர யுகத்தின் முடிவில் இந்தப்பூவுலகில் அதர்மம் தலை விரித்தாடியது. தேவர்களின் வேண்டுகோளின்படி மகாவிஷ்ணு இந்தப் பூவுலகில் அவதாரம் கொள்ளத் திருவுளம் கொண்டார்.
அதன்படியே ஆவணிமாதம் ரோஹிணி நட்சத்திரம் தேய்பிறை அஷ்டமி திதி கூடிய ஒரு நள்ளிரவில் கண்ணனின் திரு அவதாரம் நடந்தது.
அதுவும் எங்கே?
கண்ணனின் மாமனான கம்ஸனின் சிறையில். வசுதேவருக்கும் - தேவகிக்கும் எட்டாவது குழந்தையாக கண்ணபிரான் அவதாரம் செய்தார். தனக்கு அழிவு, தேவகியின் எட்டாவது குழந்தையால்தான் என்று அசரீரியின் வாக்கைக் கேட்ட கம்சன் முதல் ஏழு குழந்தைகளையும் கொன்று விடுகிறான்.
ஆனால் எட்டாவதாகப் பிறந்த குழந்தையான கண்ணனோ, தன்னை கோகுலத்தில் கொண்டு சேர்க்கும்படி சொன்னார். காவலர்கள் மாயை வசப்பட்டு உறங்க, சிறைச்சாலைக் கதவுகள் தானாகவே திறந்தன. கண்ணனைக் கூடையில் சுமந்து வசுதேவர் கொட்டும் மழையில் யமுனைஆற்றில் இறங்குகிறார். குழந்தை நனையாமல் இருப்பதற்கு ஆதிசேஷன் குடை பிடிக்கிறார். அந்தக் குழந்தைதான் கோகுல கிருஷ்ணனாக யசோதையின் இளஞ்சிங்கமாக ஆயர்பாடியில் வளர்கிறான்.
இந்தக் கதையைத்தான் ஆண்டாள் நாச்சியார் தம் திருப்பாவையில் ``ஒருத்தி மகனாய் ஒளித்து வளர'' என்று பாடி இருக்கிறாள்.அஷ்டமி திதி ஆகாதென்று ஒதுக்கி வைக்க முடியாதபடி கண்ணபிரான் அவதாரம் செய்தது அஷ்டமி திதியன்றுதான் கோகுலாஷ்டமி என்று அவன் பிறந்த நாளைக் கொண்டாடுகிறோம். இதைத்தான் நாம் கிருஷ்ண ஜெயந்தி என்றும் கூறுகிறோம்.
கண்ணன் இரவு பன்னிரண்டு மணிக்கு அதாவது நள்ளிரவில் பிறந்ததால் வட இந்தியாவில் அந்த நேரத்தில் பஜனை செய்து பாடல்கள் பாடுவது வழக்கம். பகலில் உபவாசம் இருந்து பட்சணங்கள் தயாரித்து மாலைச் சூரியன் மறையும் நேரத்தில் கண்ணனைப் பூஜிப்பார்கள்.கோகுலாஷ்டமி தினத்தன்று வீட்டை நன்றாகப் பெருக்கி மெழுகி வாசலில் பெரிதாகக் கோலமிட வேண்டும். வாசலிலிருந்து பூஜையறை வரையில் கண்ணன் நம் வீட்டிற்கு வருவதாக அவனுடைய சின்னஞ்சிறு சிற்றடிகளைக் கோலமிடல் வேண்டும். இப்படி சிற்றடிகளை வரைவதற்கு என்ன ஐதீகம்?
இருக்கிறதே! கண்ணன் தீராத விளையாட்டுப்பிள்ளை. அவனுக்கு `நவநீத சோரன்'' என்றுகூட ஒரு பெயர் உண்டு. நவநீதம் என்றால் வெண்ணெய். இந்த வெண்ணெயைத் திருடித் தின்பவன் கண்ணன். சோரன் என்றால் திருடன். அதனால்தான் கண்ணனை `நவநீத சோரன்'' என்று அழைப்பார்கள்.
கோகுலகிருஷ்ணன் ஆயர்பாடியில் அனைத்து வீடுகளிலும் கைகள் வழிய வழிய வெண்ணெயை எடுத்து வாரி உண்பவன். அப்படி உண்ணும் பொழுது தரையில் விழுந்த வெண்ணெயை அவன் மிதித்து நடந்த பாதச் சுவடுகள்தான் கோகுலாஷ்டமியன்று நாம் வரையும் சிற்றடிகள். இந்தச் சிற்றடிகளை வைத்து தங்கள் வீட்டில் வெண்ணெய் திருடியவன் கண்ணன் தான் என்று ஆயர்பாடிப் பெண்கள் தெரிந்து கொள்வார்கள்.அந்தக் காலத்தில் வீடுகளில் நிறைய மாடுகளை வைத்திருப்பார்கள். பால் கறந்து உறை ஊற்றித் தயிராக்கி வெண்ணெய் எடுப்பது வழக்கம். கிருஷ்ண ஜெயந்தி தினத்தன்று அந்த வெண்ணெயைத் தொட்டு பாதச் சிற்றடிகளை வரைவார்களாம். ஆனால் தற்காலத்தில் கோலமிட்டு அதாவது மாக்கோலத்தில் சிற்றடி இட்டு கண்ணனை வரவேற்கிறோம்.
மனத்தில் பக்தியுடன் கண்ணனை அழைத்தால் அவன் வரமாட்டானா என்ன?
அவல் ஒரு சிறந்த உணவு. வைட்டமின் ஏ அடங்கிய உணவு. திருப்புகழைப் பற்றிச் சொல்லும் பொழுது அருணகிரி நாத பெருமான் ``இருப்பு அவல்'' என்பார். அவலுக்கும், கிருஷ்ண பரமாத்மாவிற்கும் மிகுந்த சம்பந்தம் உண்டு. அற்புதமான கதையும் உண்டு.
குசேலர் என்பவர் கண்ணனின் பால்ய நண்பர். இருவரும் குருகுலத்தில் ஒன்றாகக் குருவிடம் பாடம் படித்தவர்கள். குசேலர், சுசீலை என்னும் குணவதியை மணம் புரிந்து கொண்டு போய்விட இருவரின் சந்திப்பும் நீண்ட காலம் நிகழவில்லை. இப்படியே காலம் செல்லச் செல்ல குசேலர் 27 குழந்தைகளுக்குத் தந்தையானார். அவரை வறுமையும் பிடித்து ஆட்டியது. குடும்பம் பசியைத் தவிர வேறு எதையும் அறியவில்லை.ஒரு நாள் மனைவி சுசீலை, குசேலரிடம் வறுமை தாங்க முடியாத நிலையில் அருமை நண்பர் கண்ணபிரானிடம் போய் உதவி கேட்கும்படி கூறினாள். குசேலரும் சரியென்று கிளம்பினார். யாரையாவது பார்க்கச் சென்றால் ஏதாவது கையில் எடுத்துச் செல்ல வேண்டும் அல்லவா? வீட்டில் எதுவும் இல்லை. இருந்த மூன்று பிடி அவலை எடுத்து குசேலரின் மேல் துண்டு கந்தையின் ஓரத்தில் முடிச்சுப் போட்டு அனுப்பினாள் சுசீலை.
நீண்ட காலமாகச் சந்திக்காத நண்பன், தற்போது உயர்ந்த இடத்தில் இருப்பவன். தன்னை நினைவில் வைத்துக் கொண்டிருப்பானோ என்ற சந்தேகத்துடன் சென்றார் குசேலர். ஆனால் அங்கு கண்ணனோ நண்பனை அடையாளம் கண்டதுடன் நில்லாமல் அதீத உபசாரம் செய்து அசத்திவிட்டான். கண்ணனும், குசேலனும் உணவு உண்டு ஓய்வாக இருந்த சமயம் குசேலனின் கந்தை முடிச்சில் இருந்ததைப் பார்த்துவிட்டார் கண்ணன்.
``அண்ணி, எனக்குக் கொடுத்துவிட்டதா! என்ன அது?'' என்று முடிச்சைப் பார்த்துக் கேட்டார்.
சங்கடத்துடன் குசேலர் அவலை எடுத்து நீட்டினார். ஒரு பிடி அவலை எடுத்து கண்ணன் ரசிக்க, குசேலர் தன் வறுமையைச் சொல்லாமலேயே அங்கே குசேலரின் வீடு செல்வச் செழிப்பாக மாறியது. வறுமையைச் சொல்ல வந்த குசேலரோ சொல்லாமலேயே கூச்சப்பட்டுக் கொண்டு வீடு திரும்பிய பொழுது ஆனந்தத்தில் அதிர்ந்து போனார்.
ஒரு பிடி அவலுக்கே இத்தனை செல்வங்களை கண்ணன் அள்ளிக் கொடுத்தார் என்றால், நாம் பக்தியுடன் படைக்கும் நைவேத்யங்களுக்கு எப்படி அள்ளிக் கொடுப்பார்?
பட்சணங்கள் செய்ய இயலாதவர்கள் வெண்ணெய், பால், தயிர், அவல், பழங்கள் வைத்து நைவேத்யம் செய்யலாம்.
கிருஷ்ண ஜெயந்தி அன்று காலை முதல் உபவாசம் இருப்பார்கள். பகவத் கீதை, விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமம், பாகவதம், புராணங்களைப் படிக்கலாம். கண்ணன் மீது பாடல்களைப் பாடலாம். கிருஷ்ணாஷ்டகம் சொல்லி அர்ச்சிக்கலாம்.
கண்ணன் யாதவ குலத்தில் உதித்தவன் என்பதால் மாடுகளுக்குப் பழங்கள் கொடுப்பது வழக்கம். கண்ணனுடைய புல்லாங்குழல் இசைக்கு பசுக்களே மயங்கி கண்ணன் பின்னால் வந்தன என்று கண்ணனின் கதைகள் நமக்குச் சொல்லுகின்றன.
ஆலயங்களிலும் கோகுலாஷ்டமியை முன்னிட்டு சிறப்பு பூஜைகள் நடைபெறுகின்றன. வீட்டில் பூஜையை முடித்துவிட்டு ஆலயம் சென்று இறைவனை வழிபடுவதும், அர்ச்சனை செய்வதும் பக்தர்களின் வழக்கமாகும்.
கோயில்களில் ஸ்ரீஜெயந்தியைக் கொண்டாடும் கச்சேரிகளும், சொற்பொழிவுகளும் வைப்பார்கள்.
கண்ணன் பிறந்த நாளையொட்டி கோயில்களில் பத்து தினங்கள் உற்சவம் நடத்துவார்கள். அதில் சிறந்தது உறியடி உற்சவம். பெரிய குச்சியின் நுனியில் பானை ஒன்றைக் கட்டி வைப்பார்கள். கீழிருந்து எம்பி எம்பி அடிக்க வேண்டும். அந்தப் பானை கீழேயும் மேலேயும் போக்குக் காட்டும். சரியான சமயம் பார்த்து அடிக்க வேண்டும். அப்படி அடித்தவர் வெற்றி பெறுபவர் ஆவார்.
கோகுலாஷ்டமியில் பிறந்த கோபாலன் பாரதியார் கூறியதுபோல் நண்பனாய், நல்லாசிரியனாய், பண்பிலே தெய்வமாய், பார்வையிலேசேவகனாய் வந்து காப்பான்.

கேன்சரை உருவாக்கும் சிக்கன் 65


ராகவனுக்கு முப்பது வயதுகூட ஆகவில்லை. அவருக்கு கேன்சர் என்று மருத்துவர்கள் சொன்னதும், ஒட்டுமொத்த குடும்பமே அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனது. காரணம் ராகவனிடம் மது, புகை என்று எந்த கெட்ட பழக்கமும் இல்லை. பிறகு எப்படி கேன்சர்?
தலையைப் பிய்த்துக்கொண்ட மருத்துவர்கள் கடைசியாக அவரது உணவுப் பழக்கத்தை ஆராய்ந்தபோதுதான் உண்மை தெரியவந்தது. அசைவப்பிரியரான ராகவன் தினமும் சாப்பாட்டில் சிக்கன் 65 இல்லாமல் சாப்பிடவே மாட்டாராம். அதுவும் செக்கச் சிவந்த நிலையில் மொறு மொறுவென்று இருக்கும் சிக்கன் 65ஐத்தான் விரும்பிச் சாப்பிடுவாராம். அதுதான் அவரது கேன்சருக்குக் காரணமாம். எப்படி? பளிச்சென்று தூக்கலாகத் தெரிவதற்காக சிக்கனுடன் சேர்க்கப்படும் அந்த சிவப்பு நிற கெமிக்கல் பவுடர்தான் அந்த கேன்சருக்கு முழுக்காரணம்.
இந்த கெமிக்கல் கலந்த சிக்கன் 65 சாப்பிடுவதால் வயிற்றில் கேன்சர், சிறுநீரகக் கோளாறு. மரபணுக்களில் பாதிப்பு போன்ற நோய்கள் உண்டாவதைக் கண்டறிந்திருக்கிறார்கள்.
உணவுப் பொருட்களில் பயன்படுத்தக்கூடிய செயற்கை நிறங்கள் பற்றியும், பயன்படுத்தக்கூடாத நிறங்கள் பற்றியும் நெல்லை மாநகராட்சியின் உணவு ஆய்வாளர் சங்கரலிங்கம் பேசும்போது :
``உணவு வகைகளில் பயன்படுத்தக்கூடிய செயற்கை நிறங்கள், பயன்படுத்தக்கூடாத செயற்கை நிறங்கள் என உண்டு. இந்தியாவில் 8 வகையான செயற்கை நிறங்களை மட்டுமே உணவுப் பொருட்களில் பயன்படுத்த அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த நிறங்களும் குறிப்பிட்ட அளவு. அதாவது 10 கிலோ உணவுப் பொருளுக்கு 1 கிராம் மட்டுமே சேர்க்க அனுமதி. ஆனால் இதை யாரும் கடைப்பிடிப்பதில்லை. அனுமதிக்கப்பட்ட உணவு வகைகளில் அனுமதிக்கப்பட்ட அளவிற்கு மேல் செயற்கை நிறங்களைச் சேர்த்தால் உடலுக்குக் கேடுதான். எடுத்துக்காட்டாக, உணவில் சிவப்பு நிறம் கொடுக்க பயன்படுத்தப்படும் எரித்ரோசின் அளவு கூடினால் கழுத்துக் கழலை நோய் (goItre) வரும். இந்த செயற்கை நிறங்களும் இனிப்பு வகைகளில் மட்டுமே சேர்க்க அனுமதி. கார வகையான உணவுகளில் சேர்க்க அனுமதி கிடையாது.
பொன்சியூ4.ஆர்., எரித்ரோசின் பயன்படுத்தினால் சிவப்பு நிறம் கிடைக்கும். பிரில்லியண்ட் புளூ, இண்டிகோ கார்மைன் பயன்படுத்தினால் ஊதா கலர் கிடைக்கும். இந்த மாதிரியாக கிடைக்கக் கூடிய எட்டு வகையான கலர்களை ஐஸ்கிரீம் ஃப்ளேவர்டு மில்க், பிஸ்கட், இனிப்பு வகைகள், டின்களில் அடைத்து வரக்கூடிய பட்டாணி வகைகள், பாட்டில் பழ ஜூஸ் வகைகள், குளிர்பானங்கள் என ஏழு வகையான உணவுகளில் மட்டுமே சேர்க்க அனுமதி.
கார வகையான உணவுப் பொருட்களில் செயற்கை வண்ணங்களை கண்டிப்பாகச் சேர்க்கக்கூடாது. ஆனால் நமது மக்களின் மனதில் உணவைவிட உணவின் கலர்தான் பளிச்சென்று பதிந்து இருக்கிறது. சிக்கன் 65 என்றால் சிவப்பாக இருக்க வேண்டும். அப்படி இருந்தால் மட்டுமே அது சிக்கன் 65 என்ற முடிவில் மக்கள் இருக்கிறார்கள். மக்களின் மனதிற்கேற்ப வியாபாரிகளும் சிக்கன் 65 நிறத்தைக் கூட்டி, ஆபத்தை அறியாமலேயே வியாபாரம் செய்கின்றனர்.
சிக்கன் 65-ல் செயற்கை வண்ணங்களைச் சேர்ப்பதே தவறு. அதிலும் அனுமதிக்கப்படாத செயற்கை வண்ணங்களை அளவுக்கு அதிகமாக சேர்க்கின்றனர். எடுத்துக்காட்டாக சூடான் டை, மெட்டானில் எல்லோ கெமிக்கல்களைச் சேர்த்து துணிகளுக்கு சாயம் ஏற்றுவார்கள். இன்று இதனை சிக்கன் 65யுடன் சேர்த்து விடுகின்றனர். இப்படி சேர்ப்பதால் சிக்கன் 65 ரெட் கலரில் பளிச்சென்று தூக்கலாகத் தெரியும். இதைச் சாப்பிடுவதால் குடல்கேன்சர், சிறுநீரகக் கோளாறு, மரபணுக்களில் கோளாறு என கொடிய நோய்களை உண்டாக்கி விடுகிறது.
கிழக்கு ஐரோப்பிய நாடுகளிலும், அமெரிக்காவிலும் சூடான் டையை உணவில் பயன்படுத்தத் தடை விதித்துள்ளனர். செயற்கை நிறம் கொடுக்கக் கூடிய சூடான் டை கலந்த உணவை எலிகளுக்குக் கொடுத்து ஆராய்ச்சி செய்து பார்த்ததில் எலிகளின் சிறுநீரகங்களிலும் கல்லீரல்களிலும் கேன்சர் உருவாகியதாம்.
இப்படி உணவுப் பொருளில் கலப்படம் செய்து வியாபாரம் செய்யும் வியாபாரிகள் உணவு தடைச்சட்டத்தின் பிடியிலிருந்தும் ஈஸியாகத் தப்பி விடுகின்றனர்.
உணவுக் கலப்பட வழக்குகளில் ஆஜராகும் வழக்கறிஞர் காந்திமதிநாதன் கூறும்போது: ``ஃபுட்கலர்ஸ் விற்பவர்கள் மீது சட்டப்படி எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்க முடியாது. அந்த ஃபுட்கலர்ஸ் உணவுப் பொருட்களில் கலந்து உணவுப் பொருட்களுக்கு நிறத்தைக் கொடுத்த பின்புதான் அது குற்றமாகிறது. கலப்பட உணவுப் பொருட்களின் மீது வழக்குத் தொடரவேண்டுமானால் முதலில் தயாரித்து வைத்த உணவுப் பொருட்களை மூன்று பாகங்களாக சாம்பிள் எடுக்க வேண்டும். முதல் பாகத்தை உடனடியாக கெமிக்கல் லேபுக்கு அனுப்பி கலப்படத்தை உறுதி செய்து, ரிப்போர்ட் வாங்கி அந்த அடிப்படையில் வியாபாரியின் மீது வழக்குத் தொடரவேண்டும். மீதமுள்ள இரண்டு பாகமும் சுகாதார அதிகாரியின் கட்டுப்பாட்டில் வைத்து நீதிமன்றத்தில் வழக்கு விசாரணைக்கு வரும்போது சுகாதார அதிகாரி கட்டுப்பாட்டில் உள்ள உணவுப் பொருளின் இரண்டு பாகங்களை நீதிமன்றம் மூலம் மத்திய பகுப்பாய்வுக் கூடத்திடம் ரிசல்ட் கேட்கவேண்டும். அந்தச் சூழ்நிலையில் கண்டிப்பாக உணவுப் பொருள் கெட்டுப்போய்த்தான் இருக்கும். மத்திய பகுப்பாய்வுக் கூடத்தால் சரியான ரிசல்ட்டை கொடுக்க முடியாது. இதனால் வழக்கு நிற்காமல் அடிபட்டு விடும்.
எடுத்துக்காட்டாக சூடான்டையால் நிறம் ஊட்டப்பட்ட சிக்கன் 65ஐ சாம்பிள் எடுத்து கெட்டுப்போகாமல் இருக்க பார்மலின் என்ற கெமிக்கலை சிக்கன்-65 மீது ஊற்றி வைப்பார்கள். அந்த கெமிக்கல் சிக்கன் 65யின் முழுப்பகுதியையும் அடைய வாய்ப்புக் குறைவு. அப்படி கெமிக்கல் படாத இடம் முதலில் கெட்டுப்போய் மொத்த சிக்கன் 65ஐயும் கெட்டுப்போகச் செய்து விடுகிறது. அதனால் அதிலிருந்து சரியான ரிசல்ட் எடுக்க முடியாமல் போய் விடுகிறது.
உணவுக் கலப்பட சட்டத்தைப் பொறுத்தமட்டில் வியாபாரிகளுக்கும், சில பங்களிப்பு இருப்பதால் வியாபாரிகள் எளிதில் தப்பிவிடுகின்றனர்'' என்கிறார். அதனால் தேவையற்ற கெமிக்கல் கலர் பொடிகள் சேர்த்த சிக்கன்களைத் தவிர்ப்பது ஒன்றே இதற்குத் தீர்வு?

கேன்சர் ஆபத்து!
இது குறித்து சென்னையைச் சேர்ந்த பிரபல குடல்நோய் நிபுணர் டாக்டர் சதீஷிடம் கேட்டபோது: ``சிக்கன் 65ல் சேர்க்கப்படும் நிறத்தால் உடனடி பாதிப்பாக நெஞ்சு எரிச்சல், அமிலத்தன்மை அதிகரிப்பால் இரைப்பை அழற்சி ஏற்படும்.
நீண்ட நாட்கள் அதைச் சாப்பிட்டு வந்தால் பெருங்குடலில் கேன்சர், சிறுநீரகப் பாதிப்பு உண்டாகும். தொடர்ந்து சிறுநீரகத்திலிருந்து ரசாயன நச்சுப் பொருட்கள் ரத்தத்தோடு கலந்து சிறுநீர்ப் பைக்கும் செல்லும். அங்கே ஏற்படும் மாற்றங்களால் சிறுநீர்ப் பையில் புற்றுநோய் வரும் ஆபத்து உண்டு. கழுத்தில் கழலை, மரபணுக்களில் மாற்றங்கள் ஏற்படுவதையும் தவிர்க்க முடியாது'' என்று எச்சரிக்கிறார்

``காணிப்பாக்கம் வரசித்தி விநாயகர் கோவில்!


விபூதி?
குங்குமம்?
சந்தனம்?
நீங்கள் எத்தனையோ பிள்ளையார் கோயில்களுக்குச் சென்றிருப்பீர்கள். மேலே குறிப்பிட்ட மூன்றில் ஒன்றைத்தான், அங்கே வாங்கி நெற்றியில் இட்டுக் கொண்டிருப்பீர்கள்.
ஆனால், ஆந்திராவின் சித்தூருக்கு அருகில் உள்ள காணிப்பாக்கம் வரசித்தி விநாயகர் கோயிலில் என்ன பிரசாதம் தெரியுமா?
ஒரு ஸ்பூன் தண்ணீர்!
அதுவும் கிணற்று நீர்!
அந்த ஒரு உத்தரணி தண்ணீரைப் பெற்றுக்கொள்ளத்தான் அங்கே கூட்டம் அலை மோதுகிறது. அதனைப் பருகினால் ஊனம் தீரும் என்றும் நோய்கள் எல்லாம் நீங்கும் என்பதும் பக்தர்களின் நம்பிக்கை.
அப்படி என்ன அந்தக் கிணற்றுத் தண்ணீருக்கு விசேஷம்?
காணிப்பாக்கம் வரசித்தி விநாயகர் தோன்றியதே அந்தக் கிணற்றில்தான்!இன்றும் அதே கிணற்றின் மேல்தான் அவர் காட்சி தருகிறார். அது மட்டுமல்ல, நம் ஊர் திருவானைக்காவல் ஜம்புகேஸ்வரர் போல, இந்தக் காணிப்பாக்கம் விநாயகரைச் சுற்றி கிணற்று நீர் எப்போதும் ஊறிக்கொண்டேயிருக்கிறது.
நம் ஊர் பிள்ளையார்கள்போல் இவருக்குப் பெரிய அலங்காரம் எதுவும் கிடையாது. நீளத் தும்பிக்கை, பெரிய காது, சிறிய கண்கள் என்றெல்லாமும் கிடையாது. கிணற்றில் எப்படித் தானாக, சுயம்புவாகத் தோன்றினாரோ, அதேபோல, எந்த மாறுதலும் இல்லாமல் `மொழுக்'கென்று இருக்கிறார் பிள்ளையார். ஆனால் அவரது சக்திதான் `கொழுக், மொழுக்'கென்று தேசம் பூராவும் புஷ்டியாகப் பரவி நிற்கிறது!
பக்தர்கள் இவரை பயபக்தியுடன் வணங்குகிறார்கள். காரணம், காணிப்பாக்கம் விநாயகர், `நல்லவருக்கு நல்லவர், கெட்டவருக்குக் கெட்டவர்' என்று தெலுங்குப் படம் போல் பஞ்ச் டயலாக்கெல்லாம் சொல்கிறார்கள்.
அது உண்மைதான். யாராவது, ஏதாவது விஷயத்தில் பொய் சொன்னால், அவரைத் தரதரவென இங்கே இழுத்து வந்து விடுகிறார்கள். விநாயகர் முன் சத்தியம் செய்யச் சொல்கிறார்கள்.
`காணிப்பாக்கம் வரசித்தி விநாயகர் சாட்சியாக நான் சொல்வதெல்லாம் உண்மை. உண்மையைத் தவிர வேறெதுவும் இல்லை' என்று கூறினால், அதனை சத்தியப் பிரமாணமாக இன்றும் ஆந்திர கிராமப் பஞ்சாயத்துகளில் ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள்.
காரணம், இந்த விநாயகர் முன் யாராவது பொய் சொன்னால் 90 நாட்களுக்குள்ளேயே பொய் சொன்னவர் கடுமையாக தண்டிக்கப்படுவார் என்பதால்தான்!
கேணி பக்கத்தில் காட்சி தரும் காணிப்பாக்கம் கணபதியைப் பார்த்தாலே, யாருக்கும் பொய் சொல்லத் தைரியம் வராது. உண்மையைத் தவிர வேறெதுவும் வார்த்தைகள் வெளிவராது!
உண்மை மட்டுமல்ல, ஊனமுற்றவர்களையும் இந்த விநாயகருக்கு மிகவும் பிடிக்கும். அவர்களின் குறைகளையெல்லாம் தீர்த்து வைப்பதில் இவருக்கு தீராத இஷ்டம்.
காரணம், இந்த விநாயகர் முதலில் காட்சி தந்ததே ஊனமுற்ற மூன்று சகோதரர்களுக்குத்தான். ஊர்ப் பெயர் தோன்றியதும் அதனால்தான்!இதோ, அந்தக் கதை.
3 சகோதரர்கள்
ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் இந்த ஊரின் பெயர், விஹார புரி.
இங்கே ஏழை விவசாயிகளான மூன்று சகோதரர்கள் இருந்தனர். அவர்களிடம் `காணி' நிலமே இருந்தது. அது மட்டுமல்ல, மூவருமே ஊனமுற்றவர்கள்.
ஒருவருக்கு வாய் பேச இயலாது. அடுத்தவருக்குக் காது கேட்காது. மூன்றாமவருக்குக் கண் தெரியாது!
தங்கள் ஊனத்தைப் பொருட்படுத்தாமல், மூவரும் ஒற்றுமையுடன் விவசாயம் செய்து பிழைத்து வந்தார்கள்.
கோடைக் காலத்தில் அவர்கள் நிலத்தில் இருந்த கிணற்றில் நீர் வற்றியதால், அதனை ஆழப்படுத்த முனைந்தார்கள்.
மண்வெட்டியுடன் கிணற்றில் இறங்கினான், வாய் பேச முடியாதவன்.
பூமியைத் தோண்டும்போது ஒரு பாறையின்மீது மண்வெட்டிபட்டு, `டங்'கென்று ஓசை எழுந்தது. அது மட்டுமல்ல, வெட்டுப்பட்ட இடத்திலிருந்து குபுகுபுவென ரத்தம் பீரிட்டது.
அதைக் கண்டதும், இதுவரை வாய் பேசாதிருந்தவன், `ஐயோ ரத்தம்' என்று அலறினான்!அவன் அலறியது, மேலே நின்றிருந்த, காது கேட்காதவனுக்குக் கேட்டது!
எட்டிப் பார்த்த கண் தெரியாதவன், `என்ன ஒரே சிவப்பாக இருக்கிறதே' என்று வியந்து பார்த்தான்!
அப்புறம் என்ன? மூவரின் குறைகளும் திடீரென தீர்ந்ததைக் கண்ட கிராம மக்கள் அதிசயித்தனர்.
கிணற்றுக்குள் இறங்கிப் பார்த்தனர். பாறை உருவில் அங்கே வரசித்தி விநாயகர் காட்சியளிப்பது கண்டு பரவசப்பட்டனர். பயபக்தியுடன் வணங்கினர். (இன்றைக்கும் மண்வெட்டித் தழும்பு விநாயகர் சிரசில் இருக்கிறது.)
காணி நிலத்தில் தோன்றியதால், காணிப்பாக்கம் விநாயகர் என்ற பெயர் ஏற்பட்டது. பக்தர்கள், தேங்காய் உடைத்தபோது பரவிய இளநீர், ஒரு காணிப் பரப்பளவு பரவியதால் `காணிப்பாக்கம்' என்ற பெயர் ஏற்பட்டதாகவும் கூறுகிறார்கள். (பாரகம் என்றால் நீர் பரவுதல் என்று தெலுங்கில் அர்த்தம். பாரகம் என்பதே பாக்கம் என்றானது!)
மிகவும் சிறியதாக இருந்த கோயிலை 11-ம் நூற்றாண்டில் குலோத்துங்க சோழன், பெரிதாகக் கட்டித் திருப்பணி செய்தான். 1336-ல் விஜயநகர மன்னர்களும் இங்கே சிறப்பு வழிபாடு செய்ததாக வரலாறு கூறுகிறது.
பாகுதா
கோயிலின் அருகில் பாகுதா நதி காணப்படுகிறது.
அந்தக் காலத்தில், அரசனுக்குச் சொந்தமான மாந்தோட்டம் ஒன்று இங்கே இருந்தது. அதிலிருந்த கனிகளை விகிதா என்ற ஒருவன் பறித்துச் சாப்பிட்டான்.
வெகுண்ட அரசன், விகிதாவின் இரு கைகளையும் வெட்டிவிட்டான்.
அறியாமல் செய்த பிழைக்கு, இவ்வளவு பெரிய தண்டனையா? என்று துடித்த விகிதா, அந்த நதியில் நீராடி, காணிப்பாக்கம் விநாயகரை நோக்கி ``பாகு தா (கை தா)'' என்று வேண்டினான். அவனுக்குக் கையும் கிடைத்தது, நதிக்கு `பாகுதா' என்ற பெயரும் ஏற்பட்டது.
காணிப்பாக்கம் விநாயகர் கோயிலைப் பார்த்ததும் நமக்குப் பிள்ளையார்பட்டியின் நினைவு வரும்.
பிள்ளையார்பட்டி போலவே எதிரில் குளம் அமைந்திருக்கிறது. குளத்தின் நடுவில் ஒரு விநாயகர் `ஜம்'மென்று காற்று வாங்கியபடி, அமர்ந்திருக்கிறார்.
அலங்காரமில்லாத வெண்மை நிற ராஜகோபுரத்தை அடுத்து உள்ளே சென்றால், அலங்காரமில்லாமல், சுயம்புவாகக் காட்சி தரும் காணிப்பாக்கம் வரசித்தி விநாயகரைக் காணலாம். அவரைச் சுற்றி ஈரம் கசிந்து கொண்டிருப்பதை எட்டிப் பார்க்கலாம். அது தண்ணீர் மட்டுமல்ல, அவரது அளவிட முடியாத கருணையும்தான் என்று புரிந்ததால், நம் கண்களில் இருந்தும் கண்ணீர் கசிகிறது. உள்ளம் உருகுகிறது. நெஞ்சம் நெகிழ்கிறது.
ஆஞ்சநேயர், நவகிரகங்கள் ஆகியோரும் இங்கே காட்சி தருகிறார்கள்.
அருகில் வேறு இரண்டு கோயில்களும் உள்ளன. ஒன்று, மணிகண்டேஸ்வரர் ஆலயம். இங்கிருந்து ஒரு பாம்பு, தினமும் காணிப்பாக்கம் விநாயகரை வணங்கிச் செல்வதாக ஒரு நம்பிக்கை.
மற்றது வரதராஜ சுவாமி ஆலயம். ஜனமே ஜய அரசன் கனவில் வந்து, பெருமாளே கட்டச் சொன்ன கோயில் இது.
இது பிள்ளையார் சதுர்த்தி நேரம். காணிப்பாக்கம் செல்லுங்கள். வரசித்தி விநாயகரை வணங்குங்கள். உங்கள் வாழ்வில் எல்லா வளங்களையும் அள்ளிக்கொள்ளுங்கள். அப்புறம் ஒன்று, ஊனமுற்றவர்கள் மேல் இந்தப் பிள்ளையாருக்குத் தனிப் பிரியம் என்பதால், நீங்களும் ஊனமுற்றவர்களை ஏளனம் செய்யாமல் முடிந்தவரை உதவுங்கள். அதை அந்தக் காணிப்பாக்கம் விநாயகர், கருணையுடன் கவனித்துக்கொண்டிருப்பார் என்பதை உணருங்கள்.
``காணிப்பாக்கம் கோயிலுக்கு எப்படிச் செல்வது?''
``சென்னையிலிருந்து சித்தூர் 4 மணிநேர பஸ் பயணம். (கட்டணம் ரூ.56) அங்கிருந்து வேறு பஸ்ஸில் அரை மணியில் காணிப்பாக்கம்! (கட்டணம் ரூ.6)''
``தங்க... சாப்பிட...''
``தேவஸ்தானத்திலேயே 100 அறைகள் இருக்கின்றன. மூன்றுவேளை உணவும் கோயில் சார்பாக மலிவு விலையில் வழங்கப்படுகின்றது. மதியஉணவு `ஃபுல் மீல்ஸ்' எவ்வளவு தெரியுமா? பத்து ரூபாய்தான்! தவிர அன்னதானமும் உண்டு.''
``கோயில் தொலைபேசி எண்?''
``08573 281540, 281640''
``என்ன செலவாகும்?''
``சென்னையிலிருந்து ஒருவர் சென்று வர ரூ.300 இருந்தாலே போதும். இது உண்மை. பொய் சொன்னால் பிள்ளையாருக்குப் பிடிக்காது!''